و چشمه سار صداقت همیشه جاری بود

چه خوب بود اگر کوچه باغ عاطفه ها

بر از طنین غزل خوانی قناری بود 

چه خوب بود اگر قاب سرد بنجره ها

به سبک قصر بهاران شکوفه کاری بود

چه خوب بود اگر از جزیره ی اندوه

سفر به ساحل لبخند اختیاری بود

چه خوب بود اگر گوهر صمیمیت

همیشه در صدف سینه یادگاری بود

امروز روز تولدمه.و ۲۰ساله شدم.

گاهي وقتا لازم هست که ازش بگذري تا بتوني صاحبش بشي

 همه ما با اراده به دنيا مي آييم با حيرت زندگي ميکنيم و با حسرت ميميريم

 اين است مفهوم زندگي کردن ،

 پس هرگز به خاطر غمهايت گريه مکن و مگذار اين زمين پست شنونده آواي غمگين دلت باشد

افسوس...

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم

 آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم

 و بعد...

براي آنچه از دست رفته آه مي کشيم

دوست داشتن واژه ی غریبی است

اما

نه از من غریب تر که در صحرای بی آبی به دنبال گل بودم

                      ز حال ما خبر گردی

                                 پشیمان می شوی از قصه ی خلقت

                                              از این بودن از این بدت

                                                       که انسان بودن و ماندن چه دشوار است

                                                               چه زجری می کشد آن کس که انسان است      

                                                            ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشایست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن تماشا

                                                           در دغ این بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال من

                                                            همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

گره افتاد در کارمبه خود کرده گرفتارم

                                                            به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

بران بزن شاید تو خاموشم کنی

شاید امشب سوزش این زخم ها را کم کنی

آه باران!

من سراپای وجودم آتش است

پس بزن باران

شاید تو خاموشم کنی...

دستان مرا سخت فشردی که نرو

روزی که دلت به دیگری مایل شد

کفشان مرا جفت نمودی که برو

گاهی که دلم از این و آن زمین و زمان می گیرد

نگاهم را به سوی تو وآسمان می گیرم

و آنقدر با تو دردو دل می کنم

تا کم کم چشمانم با ابرهای بهار مسابقه می گذارند

و پس از اون که قلبم سبک می شه

تو می ایی وتمام فضای دلم را پر می کنی

آن وقت دیگر آرام می شوم

و احساس می کنم دیگر هیچ چیز نمی تونه مرا از پای در بیاره

چون تو را در قلبم دارم...

کاش بودی و می دیدی که چشمانم چگونه زیر این همه نامهربانی

 چمباته زده و آرزوهایم آتش گرفته

ازمن مخواه احساسم را نابود کنم و صدای ترک خوردن

 درونم را پشت دیوار روزگار خفه کنم

تو به دلتنگی من نظری ندادی و به اوج انتظارم التفاتی نمی کنی

اما من مطمئنم که روزی می رسد که حرفهایم

را از چشمان بارانی ام می خوانی

آن وقت، آن روز روز رنگین کمان احساس است

روزی که من دیگر پلکهایم را بر روی

 جاده های بی سوار باز نخواهم کرد

در آن چهره ی تو را به وضوح می دیدم

اما تو در آن آسمان به جای آنکه

 همانند بسیاری دیگر از ستارگان دیگر

تنها برای عاشقت بدرخشی

و چهره ی پر فروغت را نثار او کنی

رفتی

و تک ستاره ی دیگری شدی

 تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم روزی سراغ من آیی که نیستم..........

                                                  آدمای مهربون دروغ میگن

                                         اونا که میگن تا همیشه دیوونتن

                              بذار بی پرده بگم به شما دروغ میگن

                        اونا که می آن به این بهونه ها

                       از توی شهر قشنگ قصه ها دروغ میگن

                             اونا که فدات بشم تکه کلامشونه

                                 به تموم آسمونا

                                      به خدا دروغ می گن

                                          اونا که با قسم و آیه می خوان بهت بگن

                                                تا قیامت نمی شن ازت جدا

                                                   به خدا دروغ می گن

نکند دل دیگری او را اسیر کرده است؟

خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است تنها دقایقی چند تاخیر کرده است امروز هوا سرد بوده است شاید موعد قرار تغییر کرده است

خندید به سادگی ام آینه وگفت احساس پاک تو را زنجیر کرده است

گفتم از عشق من چنین سخن مگوی

گفت خوابی سالها دیر کرده است

در آینه به خود نگاه می کنم

آه عشق او مرا عجیب پیر کرده است

راست گفت آینه که  منتظر نباش

برای همیشه دیر کرده است...

روشنی را به چشم مان می نشاند و تاکید می کند .

گر چه ممکن است قدری بیشتر از حدی که فکرش را کرده ایم طول بکشد یا حتی

وقتی ازش گذشتیم دیگر دیر شده باشد فرا چنگ آوردن چیزی را و تنها چیزی که

مانده باشد .

حرف هایی باشد چون مرثیه ای برای تو و وردی برای من که روشنایی را بخوانم .

اي كاش كودك بودم

تا بزرگترين شيطنت زندگي ام نقاشي روي ديوار بود...

اي كاش كودك بودم

 تا از ته دل مي خنديدم نه اين كه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم...

اي كاش كودك بودم

 تا در اوج ناراحتي ودرد با يك بوسه همه چيز را فراموش مي كردم...

اي كاش كودك بودم

                             نگران خودت نباش که بدون اون چه کنی

                                                                          شرمنده ی دلت باش که به تو اعتماد کرد...

این نامه ها را دور می ریزم خداحافظ

دیگر نگو سوء تفاهم بود بین ما

از داستان های تو لبریزم خداحافظ

بی شک خیالت را به آهویی دگر دادی

بگذار از دام تو بگریزم خداحافظ

دست از نگاه پر دروعت می کشم ان را

بر گردنی دگر می آویزم خداحافظ

چون تازه رودی از نگاه من بگذر

این جا اسیر دست کاریزم خداحافظ

حالا تو در خوابی و من تا صبح می بارم

خورشید بی مهر سحر خیزم خدا حافظ

از حال و روز و روزگار من چه پرسی

باشد...بدان...خیلی غم انگیزم خدا حافظ

هر روز با رنگی به سویم آمدی...من باز

آن دختر مغرور پاییزم  خداحافظ

حال و هوایت را به نسیان می دهم این بار

می خواهم از فکرت بپرهیزم خداحافظ

هرگز...

ولی گاهی به یاد آور رفیقی را که می دانی نخواهی رفت از یادش

عشق نمی پرسه اهل کجایی،فقط می گه تو قلب من هستی

عشق نمی پرسه چی کار می کنی،فقط می گه باعث می شی قلب من به تپش بیفته

عشق نمی پرسه چرا دور هستی، فقط می گه همیشه با من هستی

عشق نمی پرسه دوستم داری،فقط می گه دوست دارم...

                                 من از خودت خسته ترم

                                 ما که به هم نمی رسیم

                                بسه دیگه بذار برم

                                کی گفته بود به جرم عشق

                                 یه عمری پرپرت کنم؟

حیف تو نیست

                               کنج قفس چادر غم سرت کنم

                                من نه قلندر شبم

                                نه قهرمان قصه ها

                                نه برده ی حلقه به گوش

                                نه ناجی فرشته ها

تو این دو روز زندگی

                             شبیه من فراوونه

                             یه لحظه چشمات و ببند

                             گذشتن از من آسونه

                             من عاشقم همین و بس

                             غصه نداره بی کسی

                             قشنگی قسمت ماست

                              که ما به هم نمی رسیم...

خیلی خوشحالم اخه نتایج دانشگاه ازاد و  سراسری رو اعلام کردن و من حقوق دانشگاه آزاد رشته ی مورد علاقم  و حسابداری شبانه ی قم قبول شدم.

                         زندگی هرچی که بوده                        بعد این شوم و سیاهه

                        بعد این کرکس و مرگ                          بالای سرت می بینی

                     زنده ای اما می پوسی                        چشم به راه مرگ میشینی

                      بعد این خود خزونی                             ارزوت می شه بمونی

                    جوونیت رفته به باد و                             حالا قدرش و می دونی  

                   این یه هشدار عزیزم                              نذار دیگران بسوزن

                                   نذار که اونا مثل تو      چشم به سیاهی بدوزن    

من با تو حرف می زنم،برای تو می نویسم و به امید دیدنت لحظه ها را سپری می کنم

می دانم که صدایم را می شنوی و احتیاجی نیست که دلتنگی هایم را کلمه

به کلمه

برایت زمزمه و معنی کنم...

............با توام ای احساس شعرم در سکوتی سرد و مبهم..........

که اونا هم دل خوشی از درخت ندارن

میگن درخت گفته که دیکه وقت تعویض فصله

موقع ریزش برگ های خشکه

ولی من میدونم که همش بهونه بود

درخت از برگ های خشکیده خسته بود

و کلمات توان جاری شدن بر لبهایم را ندارند

اما اخم نیمه جان شب،نوید صبح را به من می دهند

افکار گوناگون به خلوت تنهایی ام هجوم می اورند

کاش شعله ای از نگاه تو

به داد تنهایی تاریکم می رسید...

نفرین به تو که اشکامو دیدی و خواستی که چشمات و ببندی

نفرین به روزگار بد مرام که بد تا می کنه

نفرین به من که اندوه بر اندوه افزودم

نفرین به تو که عهدمون و به پشیزی فروختی

نفرین به هر دومون که زندگی رو باختیم

نفرین به هرکی که عاشقه ولی دروغکی عاشق شده

نفرین به اون که رفت و من و گذاشت بی خاطره