دوست داشتن واژه ی غریبی است

اما

نه از من غریب تر که در صحرای بی آبی به دنبال گل بودم

                      ز حال ما خبر گردی

                                 پشیمان می شوی از قصه ی خلقت

                                              از این بودن از این بدت

                                                       که انسان بودن و ماندن چه دشوار است

                                                               چه زجری می کشد آن کس که انسان است