| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
اي كاش كودك بودم تا بزرگترين شيطنت زندگي ام نقاشي روي ديوار بود...
اي كاش كودك بودم تا از ته دل مي خنديدم نه اين كه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم...
اي كاش كودك بودم تا در اوج ناراحتي ودرد با يك بوسه همه چيز را فراموش مي كردم... اي كاش كودك بودم |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و دوم شهریور 1387ساعت 0:30 AM توسط هنگامه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سلام عزیزم!!
خوش اومدی من هنگامه...20...از تهران نظر یادت نره! صدای جیر جیرک ها به گوش می رسد سکوت را نوازش می دهند و جای خالی آدم های شب نشین را با نگاهی معصومانه پر می کنند مطالب این وبلاگ متوجه شخص خاصی نمیشه... |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1388 تیر 1388 فروردین 1388 دی 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 |
|
RSS
|
|
<-BlogTitle-> <-BlogDescription->
|
||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
