گاهی که دلم از این و آن زمین و زمان می گیرد

نگاهم را به سوی تو وآسمان می گیرم

و آنقدر با تو دردو دل می کنم

تا کم کم چشمانم با ابرهای بهار مسابقه می گذارند

و پس از اون که قلبم سبک می شه

تو می ایی وتمام فضای دلم را پر می کنی

آن وقت دیگر آرام می شوم

و احساس می کنم دیگر هیچ چیز نمی تونه مرا از پای در بیاره

چون تو را در قلبم دارم...